Bu kampanya hakkında ayrıca şu makaleleri buldum. Paylaşıyorum:
http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=29772
http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=29652

So here is #Kony2012 and Understanding Networked Symbolic Action (hint: “Slacktivism” is Conceptually Misleading), a thoughtful and intelligent second look at slactivism by Zeynep Tufekci offering something more than a slick dismissal. This is the last part but the reader is urged to go read the whole essay.

ZEYNEP TUFEKCI Exploring the interactions between technology and society. I’m an assistant professor at the University of North Carolina, Chapel Hill. I’m also a fellow at Harvard Berkman Center for Internet and Society. My (previous) university web page can be found here

My argument is this: the concept of slacktivism is not just naïve and condescending, it is misinformed and misleading. What is called commonly called slacktivism is not at all about “slacking activists”; rather it is about non-activists taking symbolic action—often in spheres traditionally engaged only by activists or professionals (governments, NGOs, international institutions.). Since these so-called “slacktivists” were never activists to begin with, they are not in dereliction of their activist duties. On the contrary, they are acting, symbolically and in a small way, in a sphere that has traditionally been closed off to “the masses” in any meaningful fashion.

In other words, slacktivism should be seen as the encroachment of politics and civics into people’s everyday worlds which tend to be dominated by mundane concerns of day-to-day existence–or dominated by the consumerism transmitted through traditional media. It’s also a step in the unraveling of the professionalization of human rights and cause advocacy. [Credit: parts of this argument were developed in discussion with Alaa Abdal Fatah of Egypt and Sami Ben Gharbia of Tunisia].

~~~~ [nevertheless] ~~~~

The power of the symbolic action to shape particular narratives is exactly why so many people felt the need to pushback against #stopkony—the video was effectively and powerfully laying down a narrative for a particular kind of action.

Indeed, go back in history, and you see these normative shifts, brought about by words and symbolic action, before or along with major social changes. History is full of such examples. Harriet Beecher Stowe’s anti-slavery novel “Uncle Tom’s Cabin.” Anna Sewell’s animal rights story “Black Beauty.” Or take a modern variation, like the clever video, “The Meatrix.” These are examples of symbolic action which helps structure narratives within which further human action occurs.

And social media streams are a new and important dynamic in how those narratives are formed—and, importantly, who gets to have a say. I usually do not like to proclaim new developments as “good” or “bad”—they are often a complex interaction of both. However, contrast the swift pushback against the simplistic and dangerous narrative of #stopkony with the lead up to the Iraq War of 2003. It was clear to many people at the time that the narrative being built up in the rush to war in Iraq was erroneous, dangerous and in many ways, irresponsible. However, opposition voices –while loud, organized and including many —were drowned out by the gatekeepers—big media, Sunday talk shows, political powers…

In contrast the swift backlash against Kony2012 was loud, organized and, most importantly, also able to command attention. In just one day, I saw more human-rights experts and African and Ugandan voices on mainstream media than I do in a month or three. My social media stream was flooded by critical and in-depth discussion about the topic, often from Ugandans or topic experts. This is a key way in which Kony2012 differs from, say, “We are the World” campaign in the eighties in which Africans never got to be anything beyond silent victims. People can now talk back a lot more effectively. Indeed, the spread of Kony2012 is likely going to be remembered as one of the early examples how emergent networked global publics can connect amongst each other and focus their –and everyone else’s—attention in a manner that would have hard to imagine just ten years ago.

It also appears to me that this was, at least at first, spread most strongly by teenagers and young adults, at least at first. I obviously don’t have hard numbers at the moment –and hope we will at some point—but anyone with any experience in activism, organizing and social movements can immediately recognize that most lifelong dedicated activists have a “gateway” moment, often in their teens. It would not be surprising if the intensity of the attention to this video –as well as the intensity of the backlash—did not become just such a moment for many future leaders. The kids are listening, maybe to a simplistic message, maybe to a misguided cause. But some portion of them will keep looking, listening and learning. Such moments have long-terms consequences.

There is much more to analyze in this event in terms of content, politics of the message, the increasingly complicated interaction between our global institutions –such as the International Criminal Court—and increasingly networked global public. But here’s one thing. This is not unimportant. This isn’t about activists who are slacking. It’s symbolic action in a networked world, a complex and important topic for anyone interested in social change.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ben yazıyı hiç o açıdan değerlendirmemiştim. Kony kampanyasının dürüstlüğüyle ilgili bir sonuca varmak istersem Batu’nun yazısını ve referanslarını baz alarak bir sonuca varmayı bunu kampanya videosunu izleyip yapmak kadar saçma buluyorum. Oturur yapılması gereken araştırmayı kendim yapar ve kimsenin yönlendirmesi olmadan karar veririm. İşin komik tarafı yazının anafikrinin de bu olması. İnsanların sunulanı araştırmadan ve yorumlamadan kabullenmesi ve hatta yaymaya cesaret etmesi. Benim dikkat çekmeye değer bulduğum şey Kony kampanyası değil, bu yazıyı okuduğu gibi Kony kampanyası hakkında fikri değişenler.

türkçe olarak bu tip bir yazı yok. hadi belki bir iki tane çıkabilir, hata payı bırakalım. bunun için üç dört gündür kony okuduğum/izlediğim ve yazının içinde başka argümanlar da olduğu için “trend olanı farklı olmak için yermek” eleştirisini hiçbir şekilde kabul etmiyorum. aslında sen de “farklı olmak için trendi yerdiğini zannettiğin kişiyi farklı olmak için yeriyor” da olabilirsin. dikkat derim, olamaz mı olabilir :)

yani bu kafa da bizi hiçbir yere ulaştırmaz. eğer bu eleştiriyi iki satırlık ekşi sözlük eleştirisine yapsaydın bir şey demezdim ama burada farklı bir çalışma var. ona göre tavır takınmak lazım.

dikkatin için sağol tekrar :)

%31 – 2,8 mil $ ise
%100 – 9,03 mil $ değil midir?

Dolayısıyla geri kalan 8,9 mil $ değil de 6,23 mil $ olması gerekmez mi?

2. “8,9 milyon dolar ise maaş (1,7 milyon), film prodüksiyonu (1,2 milyon) ve ulaşım masrafı (1,07 milyon) başta olmak üzere yardım dışı harcanıyor.”

Burada kullandığın “yardım dışı” dikkatimi çekti. Şu yüzden;

NGO type by orientation can be grouped into Charitable orientation; Service orientation; Participatory orientation; and Empowering orientation.

Yardım dışı diye tanımadığın film prodüksiyonu sayesinde, an itibariyle 74,7 mil kişi kampanya’dan haberdar olmuş (youtube izlenmesi sayısıdır, çok naif davranıp, diğer mecralarda sebep olduğu haber bombardımanını göz ardı edeceğiz, Olay TV’de bile haber olduysa, düşün artık). Yani harcanan 1,2 mil $ kampanyaya yardım etmiş. Aynı şekilde ulaşım masrafları da, maaşlar da (Örneğin Greenpeace 2010 gelirlerinin %16’ısını oluşturan 9,6 mil €’yu kira, maaş vb. işlerde kullanıyor, kullanmak zorunda da).

3. “2,8 milyon doların büyük bir kısmını Kony ile savaşması için Uganda ordusuna takdim ediyor…”.

Senin de tavsiye ettiğin gibi derneğin “halka açık olarak paylaşılan belgesine” baktım fakat hiçbir yerinde buna benzer bir şey bulamadım. Tek bulduğum şey, sitelerinde yaptıkları konuyla ilgili açıklama:

“None of the money donated through Invisible Children ever goes to the government of Uganda or any other government”

4. “bu ordu (Uganda Ordusu) aynı Kony’nin askerleri gibi tecavüz olayları ile suçlanıyor”

Google: Turkish police accused, Turkish military accused hatta ve hatta Turkey accused.

5. “bu ordu (Uganda Ordusu) aynı Kony’nin askerleri gibi tecavüz olayları ile suçlanıyor. Yani yardım için toplanan para, altyapı ve eğitimden ziyade tecavüzcüye karşı savaşması için diğer tecavüzcülere gönderiliyor”

Cümle içerisinde tutarsızlık var gibime geldi. İlk cümleyi “suçlanıyor” ile tamamlamana rağmen ikinci cümlede yargılamayı yapmışsın bile.

Eğer zamanım olsaydı daha da detaylı irdelemek isterdim yazını. Bu arada şunu da hatırlatmakta yarar var; ben KONY 2012 sempatizanı falan değilim, sadece bu günlerde etrafta sıkça rastladığım, “bu günlerde popüler olan olguyu yereyim de, herkesten farklı olduğumu ifade edeyim” yazılarına cevap yazasım geldi. Kısmet sanaymış :)