Bu vampirler sokaklarda yaşıyor, güneş ışığı onları etkilemiyor. İş yerlerimizde, evimizde, en sevdiğimiz restoranda, barda, kısacası her yerde, kanımızı değil ama hayat enerjimizi emmek için bekliyorlar. Onlar, duygu vampirleri!

UCLA üniversitesi profesörü Judith Orloff’un Psychology Today’de yayınladığı bir makale, duygu vampirleriyle yaşadığımızı söylüyor.

“Bir tıp insanı olarak, en büyük enerji tüketiminin hastalarımın ilişkilerinden kaynaklandığını gördüm. Bazı ilişkiler pozitif ve mod yükseltici oluyor. Diğerleri ise pozitifliği ve huzuru hemencecik içinizden emip götürüyor. Bu senerji emicilere vampirler diyorum.” diyen Orloff’a göre vampirler gerçek.

Orloff, çevrenizdekilerin duygu vampir olup olmadığını anlamak için kontrol listesi hazırlamış. Eğer belirli kişiler hayatınızdayken aşağıdaki hislere kapılıyorsanız, o kişiden uzak durun.

1. Göz kapaklarınız ağırlaşıyor ve her an uykuya hazırmış gibi hissediyorsanız.
2. Ruh haliniz ani düşüşler yaşıyorsa.
3. Kendinizi iyi hissettirecek yiyecekler, karbonhidratlar arıyorsanız. (Bilimsel çalışmalar, stres ve atıştırmalıklar arasında bağlantı olduğunu söylüyor.)
4. Stresli, depresif ve negatif hissediyorsanız.
5. Kendinizi hafife alınmış hissediyorsanız.

Kısacası bu hislere sıklıkla yakalanıyor ve bu insanların kim olduğunu az çok tahmin edebiliyorsanız, onların yanında kalmak zorunda olmadığınızı da bilmeniz lazım.

Narsist, kendiniz beğenmiş, manipüle etmeyi seven insanlardan uzak durun. Bu hayat sizin, kimseye tahammül etmenize gerek yok.

Bunun sebebi karar verme mekanizmaları. Myers Briggs’e göre insanlar ikiye ayrılıyor:

Düşünenler: Kararlarını mantık ve objektif veriler üzerine gerçekleştirip, her şeyi ölçüp tartanlar.

Hissedenler: Kararlarını hisleri ve içgüdülerine göre verenler. Sonuçların kendilerini ve sevdiklerini nasıl etkileyeceğini düşünenler.

Mutlu bir çiftte hem düşünen hem de hisseden olmalı.

Düşünenler gerçeklere güvenir. Hissedenler ilk duygulara önem verir.

Düşünenler bir ilişkiye başlamak için birçok unsuru gözden geçirir: Bu ilişkiye hazır mı, zamanı var mı, maaşı yeter mi, statüler uyuyor mu vs.

Hissedenler ise bir duyguya kapıldıktan sonra gözü kara hareket ederler. Birçok ilişki, hissedenler sayesinde başlar.

Düşünenler, olumsuzlukları dış sinyallerle fark eder. Hissedenler, içgüdülerine güvenir.

Düşünenler bir şeylerin yanlış gittiğini, mesaj, mail, hareket vb. kanıtlar gördüğünde hemen anlar.

Hissedenler, vücut dilindeki ve sesteki değişimlerden fark eder. Bir kanıtları olmada da bir şeylerin ters gittiğini fark edebilir.

Bir problem olduğunu söyleyen ilk kişi, genelde hisseden olur.

Düşünenler, ilk etapta olumsuzu; hissedenler, ilk etapta olumluyu görür.

Düşünenler olumsuzlukları görmeye başladığında, hissedenler beraber olmaları gerektiğine dair sebepleri ortaya koyarlar.

Düşünen-hisseden çiftlerin ilişkileri, yaşanan krizlerden sonra da devam edebilir.

Düşünenler için çatışma normaldir. Hissedenler içinse bir felaket.

Düşünenler için tartışmalar çözüme giden yollardır. Hissedenler ise her şey normale dönene kadar acı çekerler. Düşünenler fikir ayrılıklarını çözerler, hissedenler sorunlardan kaçarlar. Düşünenler, ilişkinin huzuru için önemli adımları atanlardır.

Düşünenler problemleri çözer. Hissedenler, düşünenlerin problemleri çözmesini bekler.

Düşünenler bir problem gördü mü, çözmek için bir takım jestler yapmaya hazırdır. Hissedenler gönülleri alana kadar inatla köşelerinde beklemeyi tercih eder.

Düşünenler ilişkinin sorumlu kişisi olmak ister, hissedenlerse sadece sevilmek ister.

Düşünenler, ilişkinin sorumlusu olmak ister. Tüm sorumlulukları üstlenir. Kontrol elinde olmayınca gerilir.

Hissedenler, yeterince sevildiklerini hissetmedikleri zaman eşitliğin bozulduğunu hisseder.

Düşünenler, “Neden oluyor?” diye; hissedenler “Neden bize oluyor?” diye sorar.

Düşünenler, kriz anlarında problemin kaynağına inmek için tüm olguları gözlen geçirir. Hissedenlerse problemin kendisinde olduğunu düşünür. Kendi hatasını kabullenmeye hazırdır.

Düşünenler, ayrılma riskini de içinde taşıyan yapıcı bir konuşma yaparlar. Hissedenler, kendi paylarına düşeni düşünür ve söylerler.

Düşünenler gerçeği arar. Hissedenler, gerekli anda bırakmayı bilirler.

Düşünenler, dürüsttür. Hata kendisindeyse, kabul etmeyi bilir; karşısındaysa da hemen söyler.

Hissedenler, her zaman gerçeğin ne olduğunu bilmek istemezler. Tatlı yalanları tercih edebilirler. İlişkilerini devam ettirmek için yalan söyleyebilirler.

Eğer ilişkide iki düşünen varsa git geller çok olur; hissedenler, sonuna kadar mücadele ederler. Hem düşünen hem de hisseden olunca, ilişkiler daha sağlam olur; çünkü farklı şeyleri karşındakinin kalbinde keşfetmek, en güzelidir.

Bu algoritma tabi ki kelime bazlı bir algoritma değil. Tamamen çiftlerin konuşmaları ve bu konuşmalarındaki tonlamalar üzerine geliştirilmiş bir algoritma. 2 yıldan fazla bir süre terapistlerdeki çiftlerin sesinin dinlenmesiyle geliştirlen bu algoritma şu anda %79 doğruluk oranıyla başarılı sonuçlar elde edebiliyor.

Algoritma, çiftler konuşurken ses tonları, titreşimler, sesteki parıltılar ve değişimleri kullanarak tespitler yapılıyor. Yani duygunuzu sesinizden çıkarıyor diyebiliriz.

Bir algoritma olması tabi ki hemen “tak çalıştır” mantığıyla işlediği anlamına gelmiyor. Tıpkı bir terapist gibi birkaç seans sesiniz ve iletişiminiz kayıt ediliyor ve işleniyor. Bu çalışmanın liderlerinden biri olan Panayiotis Georgiou, tek bir seansı dinleyerek çalışmayı sürdürmek bizim gücümüzün sınırlarını zorlayacak ve doğruluk payını düşürecek bir şey, bu nedenle birden fazla seansta çifti takip ederek ikilinin ilişki dinamiklerine bakarak daha iyi sonuçlar elde edebiliyoruz.

Diğer bir proje lideri Shrikanth Narayanan, “bu algoritma konuşma analizinden daha fazlasını yapar, sadece duygularınızı okumakla ilgili bir şey değil. Bu tamamen eşinizin duygularının aslında ne anlama geldiğiyle alakalı bir şey” diyor.

Araştırmacılar, terapistlere daha fazla yardımcı olabilmek için bir yandan da jest ve mimikleri analiz edebilecek ve raporlayacak bir sistem üzerinde çalışıyorlar. Böylece bir şahıs, hem ses hem de hareketleri ile analiz edilecek ve sonuçlara daha sağlıklı bir şekilde ulaşılabilecek.

Bu işin ne kadar farklı alanda kullanılabileceği sizin hayal dünyanıza kalıyor. Aklınıza gelenleri bizimle yorum alanından paylaşabilirsiniz.

Princeton Üniversitesi‘nin yaptığı yeni bir araştırmaya göre sosyal ağlarda kullanıcıların mesajlarında verdikleri duygular takip edenleri veya arkadaşlarını da etkilediğini ortaya koyuyor. Özellikle sosyal medya pazarlaması yapan marka, kişi ya da işletmeler için ilginç sonuçlar içeren araştırma 2009 ila 2013 yılları arasında Facebook kullanıcılarından toplanan verileri kapsıyor.

Araştırma sonuçlarına göre Facebook’ta olumlu mesajlar çevrenize ve arkadaşlarınıza yine olumlu olarak yansıyor. Aynı durum olumsuz mesajlarda da geçerli oluyor. Ancak daha ilginç olanı ise olumsuz paylaşımlara yapılan olumlu yorumların genel görüşü pozitife doğru değiştiriyor. Olumlu paylaşımlar için ise tersi bir senaryo ise genel kanıyı negatife sürüklüyor.

Raporda yer alan bir başka dikkat çekici bulgu ise pozitif paylaşımların pozitif etkileri artırma oranı olumsuz içeriklerin negatifleri tetikleme oranından daha olması. Yani ister bireysel kullanıcı olun ister marka daha çok kişinin görüşünü etkilemek için pozitif yaklaşımı tercih etmeniz gerekiyor.

Bu bulgular neticesinde raporda sosyal medyadaki duyguların yayılma gücünün küresel çapta büyük etkiler doğurabileceği öne sürülüyor. Direkt etkisi olmasa da bu sonuçlar sosyal ağların doğru kullanıldığında mükemmel bir propaganda aracı olduğunu gösteriyor. Diğer yandan sosyal medya ile duygular arasında bağlantıyı iyi analiz etmek halk sağlığı için de faydalı sonuçlar doğuracağa benziyor.

Duyguların ne kadar önceden tahmin edilebilir olduğunu merak eden Twitter bunun için Twitter verilerine başvurarak bir anlamda sosyal ağa yansıttığımız duygularımızın ölçümlemesini yaptı. Ortaya çıkan sonuçlar insanların belli günlerde ortak duyguları daha fazla yaşama eğiliminde olduğunu ilginç verilerle ortaya döküyor.

“Tweet’leriniz sizin kim olduğunuzu yansıtır” diyen Twitter’ın bu araştırmasından çıkan sonuçlar belli günlerde çoğumuzun aynı şekilde tweet’ler yazdığımızı gösteriyor. Çıkan sonuçlara bakacak olursak mutsuz olduğunu yazan kişilerin en fazla yoğun olduğu gün Aralık ayındaki Pazarlar ve Ekim ayındaki Pazartesi günleri olarak öne çıkıyor. Bunu Pazartesi sendromu etkisi olarak da yorumlamak mümkün.

Bunun tersine en fazla mutlu olduğumuzu yazdığımız günler ise Aralık ayındaki Salı günleri ve yine Ocak ayında Salı günleri. Aslında bu çok da sürpriz değil; çünkü 2013’te hem Noel hem de yılbaşı gecesi Salı gününe denk gelmişti. Çoğunluğun işe geç kaldığı gün ise Temmuz ayındaki hafta ortası günler ve Ocak ayındaki Cuma günleri olarak belirtiliyor.

Akşamdan kalma durumu ise Mart ayındaki Pazar günleri (demekki Mart ayında Cumartesi geceleri daha sosyaliz) ve Kasım ayındaki Perşembe ve Cuma günlerinde (Kasım’da hafta içi sosyalleşmekte sakınca görmüyoruz) yoğunlaşmış durumda.

Twitter’ın bu verileri görselleştirdiği şemaları ise aşağıdan ayrıntılı bir şekilde inceleyebilirsiniz.