Şimdi de sizlere 2011 yılında sosyal ağda en çok konuşulan olayların/kişilerin yer aldığı infografiği sunuyoruz.

Frugaldad.com tarafından yayınlanan infografik, Twitter’ın 2011 yılının kısa özeti niteliğini taşıyor.

Geçtiğimiz sene ‘tweet rekoru’ Beyoncé’nin MTV Müzik Ödülleri’nde hamileliğini açıklaması üzerine kırılmıştı. Saniyede 8,969 tweetin yazılmasına sebep olan bu olayı, Japonya’da yaşanan deprem ve Usame Bin Ladin’in ölüm haberleri takip ediyor.

İnfografiğe göre yılın en iyi retweet ortalamasına sahip kişisi Justin Bieber. Ergen şarkıcının her Twitter iletisi 5 milyon ortalama ile takipçileri tarafından retweet ediliyormuş. Amerikan Başkanı Barack Obama, 250 bin ile ancak Bieber’ın yirmide bir ortalamasına sahip olabilmiş.

İnfografikte Facebook’a ve Google aramalarına göre yılın en çok konuşulan kişileri de yer alıyor. Kendi standartlarına göre bile oldukça olaylı bir yıl geçiren Charlie Sheen, 2011 yılının Facebook’ta yılın en çok konuşulan kişisi olarak seçilmiş. Google aramalarına göre yılın en çok konuşulan kişisi ise Friday şarkısı ile hayatımıza giren Rebecca Black. Şimdiden 1.2 milyon dolarlık bir servete sahip olan Black’in sonradan Youtube’tan kaldırılan video klibi 167 milyon defa izlendi.

Eğer siz de sosyal medya ve popüler kültürü soluk soluğa takip edenlerdenseniz, yeni Youtube fenomeni Rebecca Black‘i çoktan duymuşsunuzdur. Duymadıysanız da yukarıdaki video vasıtasıyla Rebecca’yla tanışmış oldunuz. Kendisi 13 yaşında munis bir hanım kızımız. Bir gün annesi eve ekmek yerine, 13 yaş altı müzisyen adaylarına albüm çıkartan Ark Music Factory isimli bir plak şirketini getiriyor. Bu garip şirket 2,000 dolar karşılığında Rebecca’ya bir şarkı ve bir klip hazırlıyor. Sonrasında ise Rebecca kızımız, 45 milyon Youtube gösterimi alan ve şarkısı iTunes listesinde en çok indirilenler arasında 30. sıraya kadar yükselen nurtopu gibi bir fenomen oluyor. Ne var ki kızımızın bu nadide eseri, başarılı olduğu için değil, aksine son derece kötü olduğundan (örn: Youtube’da 500.000 “dislike”) ve geyiklere meze olabilme potansiyelinden dolayı meşhur oluyor. Kendisiyle yapılan röportajda hanım kızımıza karşı sempati beslememek elde değil ama yine de kendisi hala şu şarkı sözlerini amatör ruh ve profesyonel bakış açısıyla dile getiren, gönüllere adeta su serpen bir müzisyen adayı olarak akıllara kazınıyor: “Bugün cuma, dün perşembeydi, yarın ise cumartesi. Parti yapalım, haydi parti yapalım”

Bendeniz, Rebecca Black’i takip ettiğim kadar futbol ve basketbol dünyasını da hararetle takip eden bir kişiyim. Son yıllarda bu iki spor dalında da özellikle tartışılan bir konu var ki o da sporcuların çok genç yaşlarda büyük kulüpler tarafından transfer edilmesi ve milyonlarca insanın gözüne gözüne sokulması. Örneğin, İngiliz kulübü Arsenal’in 62 yaşındaki teknik direktörü Arsene Wenger, futbolcu olacak veletleri 8-10 yaşından itibaren gözlemlemeye başlar. Örneğin, NBA’in önümüzdeki on yılda fenomeni olmaya devam edecek olan LeBron James, üniversite okumak yerine 18 yaşında profesyonel olması için menajerler tarafından ikna edilmiştir. Müzik dünyasına bakarsak, 1981 doğumlu Britney Spears 17 yaşında ilk albümünü çıkartmış, Disney fenomeni Miley Cyrus 16 yaşında ilk çıplak pozunu çektirmiş, Justin Bieber 15 yaşında dergilere kapak olmuştur. Sizce de bu işte bir gariplik yok mudur?

Rebecca Black’i, Lebron ya da Britney ile, ve hatta Miley ve Justin ile dahi karşılaştırmak abes kaçacaktır. Ama bir gerçek var ki, kimse artık sokakta top oynaması ya da ip atlaması gereken çocukların flaşlar altında şöhret banyosu yapmasını garipsemiyor. Başarı hikayelerinin kutsal kitaplar gibi yok sattığı günümüzde, masumiyet ve saflık gibi meziyetler yerini hırsa ve hızlı tüketime bırakıyor. Rebecca, Youtube’da 30 milyondan fazla görüntülendiği için 20,000 doları, şarkısı iTunes’tan her indirildiğinde de 70 Amerikan kuruşunu cebine indirdi. Daha da fazlası, insanlar onun sonraki şarkısını merak ediyor ve bu sırada verdiği röportajlar hem ona hem de sektöre maddi anlamda geri dönüş yapacak. Ardından burada yeni bir pazar olduğunu keşfeden prodüktörler ellerini ovuşturacaklar ve tüyü bitmemiş ergenleri kullanarak zihinlerimizi taciz edecekler. Ark Music Factory‘nin Alana Lee‘sine ve Lunchbox Records’un Jenna Rose‘una göz atarsanız, dediğimi daha iyi anlayacaksınız. Bu sırada biz bu yeni üretim bez bebeklerle dalga geçerken, sosyal medyanın ve değişen kafaların da yardımıyla onlara iyiden iyiye alışacağız. Daha da kötüsü alışmış olduğumuzu unutacağız. Gün gelecek, direksiyonlarımız başında “hot dooog” ya da “fridaaay” diye tempo tutarken, minimalizmi yanlış anladığımızı muhtemelen fark etmeyeceğiz.