Oxford ekibi, emojilerin başlarda gençlerin kullandığı fakat geçtiğimiz yıl içerisinde global bir patlama yaşadığını belirtti. Emojinin, görsel olarak kalıcı, duygusal anlamda etkileyici ve sürekliliğini koruyan dijital dünyadaki yaşamın temel yapı taşı haline geldiğini de ayrıca belirtti.

Oxford İngilizce Sözlük ve Oxford Online Sözlük’ün sahibi Oxford University Press, en çok kullanılan emojiyi tespit etmek için Swiftkey şirketiyle işbirliği yaptı. Çıkan sonuca göre, gülmekten ağlayan emoji, A.B.D ve Büyük Britanya’daki emoji kullanımında %20’lik bir paya sahip. Bu sayı, emojilerin toplam sayısı ile karşılaştırıldığında ciddi bir rakam. İkini sırayı ise %9’luk oranla öpücük yollayan emoji takip ediyor.

Oxford Sözlükleri’nin başkanı Caspar Grathwohl, “Emojiler gittkçe zenginleşen bir iletişim şekli. Linguistik sınırlarını aşan bir olgu.” diyerek, bu yılki seçimlerinin emoji kullanım kültürünün latifesinin ve samimiyetinin somutlaşmış hali olmasından kaynaklandığını söyledi.

Bir görselin Oxford tarafından tanınması tarihi bir durum, ancak henüz asıl database’lerine herhangi bir emoji eklenmiş durumda değil. Oxford sözcüsü de bu konuda bir planları olup olmadığına dair herhangi bir bildiride bulunmadı. Yine de, emoji kelimesi 2013 yılından beri Oxford sözlüklerinde yer alıyor.

Emojilerin yaratıcısı Shigeta Kurita, bu ikonik akımı 1999 yılında ifadelerin popülerleşmesiyle yaratmıştı. Karikatürlerden ve trafik işaretlerinden esinlenerek yapılan bu çalışma, Japonca’da resim anlamına gelen ‘e’ ve karakter anlamına gelen ‘moji’nin birleşimi.

Oxford’un shorlist’indeki dikkat çeken diğer kelimeler ise şunlar:

Ad blocker, isim: Reklamların web sayfasında görünmesini engellemek için tasarlanış bir yazılım.

Dark web, isim: Özel yazılımlarla ulaşılan ve kullanıcılarla web operatörlerinin isimsiz olarak gezindiği World Wide Web’e ait alanlar.

Mülteci, isim: Savaş, zulüm ve doğal felaketler sonucunda ülkesinden ayrılmak zorunda kalan kişi.

Lumbersexual, sıfat: Çetin açıkhava ve doğa şartlarında yaşayanların stilini benimseyen (genelde sakallı ve kareli gömlekli) genç erkek.

Hayatına kullanıcıların metin üzerinde imleçle işaretledikleri kelimeleri açılır bir pencere ile bilgiye dönüştüren bir hizmet olarak başlayan Wordego, artık sitenizin kategorisini, sayfalarınızın içeriğini ve ziyaretçilerinizin konumunu online tespit eden ve bunlarla ilişkili reklam gösterimi yapan bir online reklam bankasına dönüşmüş durumda.

Wordego’nun kullanıcılara nasıl bir hizmet sunduğundan bahsedecek olursak, tarayıcınıza yüklediğiniz küçük bir eklentiyle Maçkolik gibi sisteme üye internet sitelerini ziyaret ettiğinizde merak ettiğiniz bir kelimeyi aramak için Google’ı ya da başka bir arama motorunu ziyaret etmenize gerek kalmıyor. Söz konusu kelimeyi imlecinizle işaretlediğinizde açılan pencereden metnin anlamını görebiliyorsunuz. Ayrıca kelime ile ilgili resim, haber, video ve tweet’ler de kullanıcılarla paylaşılıyor.

Şimdiden 350’yi aşkın web sitesinde kullanılan Wordego, aldığımız bilgiye göre günde yaklaşık 2,5 milyon adet reklam gösterimi yapabilecek erişime sahip. Nitekim Wordego reklamlarından biraz bahsedecek olursak, reklamverenler açısından iki tip format öne çıkıyor. Zira Wordego reklamlarının önemli bir kısmını CPC (tıklama başına maliyet) ve CPM (bin gösterim başına maliyet) oluşturuyor.

Bir internet sitesine sahipseniz, Wordego yayıncısı olarak sayfalarınızda tıklanan veya gösterilen her reklam için, Wordego reklamcılarından elde edilen gelirin %50’sini elde edebiliyorsunuz. Reklamcılara verimli bir mecra, yayıncılara ise ek gelir sağlayan bu modelin kullanımı ise bir hayli kolay. Zira kullanıcılara sağlanan Wordego Yönetim Paneli üzerinden bütün işlemleriniz gerçekleştirebiliyorsunuz.

Wordego’ya ücretsiz olarak da dahil olabiliyorsunuz. Oluşturacağınız ücretsiz hesap ile Wordego sistemine sitenizi kaydedip, her sayfanıza sayfa başına en çok 3 adet reklam da alabilirsiniz. Yine bu hesap üzerinden kazançlarınızı anlık olarak takip etme ve değişiklik yapma imkanınız da bulunuyor.

Yazı ve konuşmanın rolleri değiştiği paralel bir evren söz konusu. Sms, chat, forum, sözlük, blog, wiki, tweet vesaire. Her yıl 6 kişi toplaşıp bir kitap okuduğumuzu söyleyen okuma istatistiklerine inat, yazmayı öğreniyoruz. Günümüzde sosyal medyaya yönelik en yaygın eleştiri insanları asosyalleştirdiği iddiası. Kesinlikle katılmıyorum! Ama ifade yöntemleri arasında gerçekleşen bu rol değişiminin ele almaya değer olduğu kanısındayım.

Konuşma ve yazı birbirinden oldukça farklı karakteristiklere sahiptir. Konuşma, gerçek zamanlıdır, kalıcılığı yoktur, Hedef kitlesi çoğunlukla bir elin parmaklarını geçmez. Konuşurken hata yapabilirsiniz. Herkes hata yapabilir. Dolayısıyla dinleyici hataları tolere etme eğilimindedir.    Yazı ise düşüncelerin gecikmeli aktarımıdır, kalıcıdır, hedef kitlesi geniştir. Hata mı yaptınız? Geçmiş olsun! Ortak olan ise ikisinin de araç olarak “lisan” kullanıyor oluşu. Dolayısıyla düşünce biçimimizi etkiliyorlar.

Sosyal düzeyde kendimizi ifade etmek için yazıyı konuşmaya bir ikame olarak görmeye başladığımız aşikar. İlişkilerimizi Facebook yoluyla bitirmeyi yeğliyoruz. Çünkü yazmak, kritik zamanlarda hatasız cümleleri kurmamızı sağlıyor. Zor soruları cevaplarken zaman kazandırıyor. Kendimizi saçma espriler yapmaktan alıkoymamıza imkan tanıyor.

Gitgide alışıyoruz. Hatasız cümle kurmayı hedefleyen düşünce biçimi, her cümlemizin yüzlerce kişiye hitap edebileceği illüzyonu zihnimizde kemikleşiyor. İşte bu noktada dolaylı bir asosyalleştirme etkisinden söz edebiliriz. Dijital medya formel yapısını kaybediyor. Kendi jargonunu oluşturuyor. İki farklı evrene ait jargonlar birinden öbürüne aktarılıyor. Bu iki evrenin iletişim yasalarının farklı olduğunu gitgide unutuyoruz. Düşünceleri oluştukları anda aktarmaya korkmaya başlıyoruz. Ve bu durum gün geçtikçe bir tür “gerçek dünyada sosyalleşme fobisi”ne dönüşüyor. Bugünlerde hepimizde panik atak var gibi.

Sosyal medya kullanımının bu etkisini daha çok yerel olarak ele almalıyız. Çünkü dünyanın geri kalanının sosyal medya kullanımı bizimkiyle örtüşmüyor. Kişisel radyolar, Youtube, JustinTv gibi video tabanlı sosyal platformları kendimizi ifade etmek için kullanmıyoruz. Diğer ülkelerde bu ortamların kişisel yayın için kullanılma alışkanlığı dijital evreni onlar için yazı tabanlı bir yer olmaktan çıkartıyor. Ünlü olmaya bu kadar meraklı olup kamera karşısına geçmekten bu kadar korkuyor oluşumuzu ben kozmetik ürünlerinin pahalılığına bağlıyorum. Ama emin değilim.