İlkokul çocuklarına, temel programlama kavramlarını öğretmek için geliştirilmiş bir bilgisayar dili olan Logo’yu kullanarak çok basit bir program yazmayı öğrendiğini anlatıyor. (Logo, öğrencilere kodlamayı tanıtmak için bugün okullar tarafından yaygın olarak kullanılıyor.)

Neden çocuklar kodlamayı öğrenmeli?

1. Kodlama, çocukların mantıksal düşünme ve problem çözme becerilerini geliştirmelerine yardımcı olur.

Kodlama, karmaşık problemleri daha küçük parçalar halinde nasıl parçalayacağını ve çözebileceğini öğretir ve daha sonra bunları birleşik bir çözüme entegre eder. Bunun son derece devredilebilir bir yetenek olduğunu söylemeye gerek yok. Her endüstrideki işin daha iyi sorun çözücülere ihtiyacı vardır.

Jobs, bir röportajda, kodlamayı öğrenmekle ilgili şunları söyledi:

“Bu ülkedeki herkes bilgisayarın nasıl programlanacağını, bilgisayar dilini öğrenmeli, çünkü sana nasıl düşüneceğini öğretiyor, bilgisayar bilgisini liberal bir sanat olarak görüyorum, herkesin alması gereken bir şey olmalı” dedi.

2. Kodlama, çocuklara takımlarda iyi çalışmayı öğretir.

Her zaman tek başına kodlama yapan kişilere başvurulsa da karmaşık kodlama projeleri takım halinde yapılır.

3. Kod öğrenmek yeni iş fırsatlarına kapı açar.

Code.org’un kurucularından olan Hadi Partovi, önümüzdeki on yılda 1.4 milyon programlama işinin gerekli olacağını ve mevcut projeksiyonların sadece 400.000 mezun için olduğunu tahmin ediyor. Payscale.com tarafından yapılan bir araştırma, bilgisayar bilimlerine “en değerli üçüncü üniversite” ödülü, ortaca derecede başlangıç maaşının 53.000 dolar olduğu söyleniyor.

4. Kod öğrenme, çocuklara teknolojiye karşı daha fazla güven verir.

Gerçek şu ki, çoğu öğrenci profesyonel kodlayıcı olmaya devam etmeyecek. Ancak hangi mesleğe geçerse, kodlamanın temellerini öğrenmek onlara teknolojiye karşı güven duygusu verebilir.

Düşünün, öyle bir zaman ki, Yahoo, Amazon ve Ebay gibi sitelerin yanında bir internet devi. Facebook ise yeni yeni Harvard dışına açılmaya başlamış. Birkaç gün içerisinde, binlerce insan siteye kaydoluyor. Çok beğenilince, diğer noktalardaki birçok üniversite, Zuckerberg’in aynı sistemi kendi üniversitelerinde de kurmasını istiyor. Zuckerberg, bu kadar çok talebe bir anda yetişemeyince, oda arkadaşı Moskovitz, yardım etmek istiyor. Ancak sıkıtı tam olarak şurada yatıyor, site PHP ile yazılmış ve Moskovitz PHP bilmiyor.

Komik olan ise, Moskovitz’in o zamanlar sitenin PERL ile yazılmış olduğunu sanması. Hafta sonu “PERL for dummies” (Aptallar için PERL) adlı kitabı alarak, çalışıyor. Döndüğünde Zuckerberg’e hazır olduğunu söylese de, Zuckerberg üzücü haberi Moskovitz’e veriyor: “Dostum, site PERL’le değil, PHP ile yazıldı.”.

Peki bu Moskovitz’i yıldırıyor mu? Tabii ki, hayır. Moskovitz, C yazılım dilini bilen bir kişi olarak, bu sefer PHP öğreniyor, hem de sadece birkaç günde ve ardından işe koyuluyor. Daha sonra, ikili Harvard’tan atılıyor ve California’ya yerleşiyorlar. Bundan sonrasını da hepimiz biliyoruz.

Moskovitz 2008’de Asana’yı kurmak üzere Facebook’tan ayrılmıştı. Ancak halka açılan hisseleri sayesinde, milyoner oldu ve 2011 yılında, Forbes tarafından kendi kaynaklarıyla milyoner olan en genç kişi ilan edildi.

Zuckerberg başarıyı şöyle tanımlıyor:

“Başarılı şirketlerin en büyük özellikleri, şirket kurmaya çalışmaları değil, fark yaratmaya çalışmalarından kaynaklanır.”

Zuckerberg’in yaptığı konuşmanın tamamı ise aşağıdaki videoda.

View this post on Instagram

A post shared by Alistair Charlton (@alistair_charlton)

Microsoft’un düzenlemeler yaptıktan sonra geçtiğimiz çarşamba günü Tay’ı tekrar yayına alması benzer bir krize neden oldu. İlk olarak binlerce kişiye “You are too fast, please take a rest” şeklinde mesaj gönderdi ve arada başka mesajlarda yazıyordu. Tay’ı terbiye edemediğini gören Microsoft hızlıca tekrar gizli profile çevirdi Tay’ı. Tekrar bir terbiye etme süreci başladı sanırım.

Asıl ilginç olay ise IBTimes isimli siteden geldi. Paylaştığı habere göre Tay uyuşturucu ile ilgili bazı paylaşımlarda bulunmuş.

Kush dediği şey, sokak dilinde güçlü bir esrar.

Microsoft yetkililerinin IBTimes’a yaptıkları açıklamaya göre çarşamba günü küçük bir testin sırasında yanlışlıkla yayına alınan Tay henüz eğitimini tamamlamadı. Tamamladıktan sonra neler olacağını merakla bekliyoruz.

Peki Zuckerberg’in gerçek hikâyesi nasıldı? Zuckerberg, Mathias Döpfner’le yaptığı röportajda, hayatıyla alakalı soruları yanıtladı. O dönemlerde internete karşı büyük takıntısının olduğunu söyleyen Zuckerberg, Google ve Wikipedia’nın birçok bilgiyi bulma konusunda harika platformlar olduğunu, ancak yine de bir şeylerin eksik olduğunu hissettiğini belirtti.

“Diğer insanların nereye gittiği ya da ne yaptığıyla alakalı bilgileri araştırabildiğiniz bir yer yoktu. Böyle bir şeyi nasıl yapacağımı da bilmiyordum, bu sebeple küçük araçlar üretmeye başladım.” diyen Zuckerberg, sonuç olarak Coursematch’i ve ardından Facematch’i yarattı. Facematch, filmde de görmüş olduğumuz, okul öğrencilerinin hangisinin daha seksi olduğunu söyleyen bir uygulamaydı ve Zuckerberg bunun sadece bir şaka olduğunu söyledi.

Şimdi size, neden başkasının değil de, okul dersleri yerine programcılığa ilgi gösteren bir gencin, Facebook gibi bir sosyal ağ kurduğunu anlatan hikâyeye geçelim.

Mathias Döpfner: Coursematch, nasıl oldu da Facebook’a dönüştü?

Mark Zuckerberg: Yılı bitirmek için “Rome of Augustus” adlı bir sanat tarihi dersini geçmeliydim. Bunun için bize bazı eserleri gösteriyor ve bu eserlerin sanatsal ve tarihsel açıdan önemini yazmamızı istiyorlardı.

Program tasarlamaya daha çok ağırlık verdiğim için, derse pek ilgi göstermemiştim ve final sınavı geldiği zaman “Mahvoldum!” dedim, çünkü dersle alakalı hiçbir şey bilmiyordum.

Bu sebeple, rastgele seçilen sanat objelerini karşınıza çıkaran ve bununla alakalı ne düşündüğünüzü yazmanızı sağlayan bir servis geliştirdim. Sınıftaki herkese e-mail aracılığıyla bu programı yolladım. Sınıftakilerin katılımıyla beraber, harika bir sosyal çalışma platformu yaratmış oldum.

Sanırım o yılki notlarım, daha önceki yıllara göre çok daha iyiydi. Hep bu şekilde farklı projeler vardı ve sanırım Harvard’ta olduğum sürece bunun gibi 10 farklı yazılım geliştirdim. Daha sonra, tüm bunları bir araya getirip, insanların diledikleri şeyi paylaşmalarını sağlayan bir platform yaratmaya karar verdim. Sonuç itibarıyla, Facebook’un ilk versiyonu ortaya çıkmış oldu.

Döpfner: Geliştirme süreci ne kadar sürdü?

Zuckerberg: Önceden yapmış olduğum birçok şey olduğu için, Facebook’un ilk versiyonunu üretmek sadece iki haftamı aldı.

Döpfner: Tabii o zamanlar, bunun üç milyar dolarlık bir şirkete dönüşebileceğini hiç tahmin etmemiştin.

Zuckerberg: Kesinlikle hayır!

Döpfner: Çok büyük bir şeye dönüşebileceğini ne zaman anladın?

Zuckerberg: Aslında bunun aklıma geldiği günü net bir şekilde hatırlıyorum. Harvard’ta Facebook’u kurduğum geceydi. Bilgisayar bilimleri dersine beraber çalıştığım bir arkadaşımla pizza almaya gidiyorduk. Ona, böyle bir şeyin Harvard’ta gerçekleşmiş olmasına çok sevindiğimi ve bir gün birinin bunun aynısını dünya çapında yapabileceğini söylediğimi hatırlıyorum.

Bunu bizim yapabileceğimiz aklıma bile gelmemişti. Hiç, umarım bu işi çok büyütebilirim dememiştim. Benim için, bunu bizim yapıyor olmamızın hiçbir yolu yoktu. Bunu başka biri yapacaktı çünkü biz sadece üniversite öğrencileriydik. Sonra bir an, hayatımın 20 yılına dönüp tekrar baktım ve kimsenin yapmamış olduğu, şaşırtıcı şeylerin ne olduğunu düşündüm. Ve kendi kendime sordum: “Neden böyle bir şeyi daha önce kimse yapmadı?”.

Döpfner: Nedenmiş?

Zuckerberg: Çünkü bence bunun sebebi, size olmayacağını düşündüren bahaneler. Attığınız her adımda insanların yapacak olumsuz bir yorumu var: “Ama bu sadece gençlere göre.”. Bunlar denildiği zaman, böyle projelerin üzerinde çok durmuyorlar ve yeterince efor sarf etmiyorlar. Ya da “Bir grup insan bunu kullanır ama bundan para kazanılmaz.” ya da “Bu Amerika’da tutar ama diğer ülkelerde pek tutmaz.” ya da “Ha tamam tutuyormuş ama bu mobil cihazlarda çalışmaz.” ve bunun gibi birçok bahane var.

Döpfner: Ama sen yaptın.

Zuckerberg: Evet.

Bu sadece Facebook’un kuruluşunun hikâyesi. 12 yıllık şirket, artık sadece sosyal ağlara değil, yapay zekâdan sanal gerçekliğe kadar, geleceğe yatırım yapan birçok projeye yatırım yapıyor.

Dün grafik tasarımlığı varken bu gün Ux tasarımcıları artık var. Yarın belki de Ux tasarımcıları yerine avatar programcıları, fusionists ve yapay organ tasarımcıları yer alacaktır.

Tasarım küçük bir kapsama alanından başlayıp hızla hayatın birçok alanına yayılmaktadır. İşte gelecekte yer alması beklenen tasarım meslekleri;

Arttırılmış gerçeklik tasarımcıları

Temel olarak artırılmış gerçeklik sanal nesnelerin gerçek görüntü üzerine bindirilmesi anlamına gelmektedir. Bir artırılmış gerçeklik gözlüğü veya akıllı cihazların kameraları vasıtasıyla bakılan herhangi bir ortamda, işaretçinin tanınması ile ekrana önceden tanımlanmış obje veya objelerin basılması işlemi ile artırılmış gerçeklik sağlanmış olur.

Artırılmış gerçeklik uygulamalarının gelişmiş örnekleri, mevcut teknoloji ile 3 boyutlu modeller, video, fotoğraf ve ses içeriklerini, gerçek görüntü üzerine bindirme yeteneğine sahip. Bir işaretçi ve bu işaretçiyi tanıyan akıllı cihazlar ile kullanılan artırılmış gerçeklik uygulamalarının, yakın gelecekte daha kararlı bir şekilde GPS ve benzeri teknolojiler ile entegre çalışması bekleniyor.

Avatar programcılığı

Avatar programcılığı, sanal senaryolar, mobil oyunlar ve film endüstrisinde önemli roller üstlenmeye başladı. Bu işi en iyi şekilde yapmak için düşük-alçak polinom değişkenleri ve oyuncu üzerindeki donanıma ve sesli yanıt sistemi hislerine bağlı olan değişkenler etkili olmaktadır. Biraz yapay zeka alanında programlama bilgisi sahibi olmak bu alanda çok büyük fayda sağlayacaktır.

Bu meleğin bir bölümü bu gün zaten yaşıyor ancak çok daha önemli hale gelecektir ve oyuncu tasvirleri karışıklığı oyunlarda biraz daha yaygın olacaktır. Bu fikir belirtimleri daha yaygılaşıp ve daha da güçlü olarak oyuncuların düşündükleri hareketleri daha kolay yapmasına olanak sağlayacaktır.

Üst düzey tasarım yöneticisi (CDO – Chief Design Officer)

Üst düzey tasarım yöneticisi (CDO) işletmenin tasarımla ilgili her bir noktasına değinecek ve hikayelerle ilgili görselleri etki ve amaca yönelik gerçekleştirmek üzere her şirkette var olacaktır. Tasarım, modern şirketlerde başarıya ulaşmak için merkezi bir nokta haline gelecektir. Aslında Apple’ın başarısı burada bize büyük bir mesaj veriyor.

İnsansız hava aracı (Drone) tasarımı yöneticileri

Amazon gibi birçok şirket işlerinde insansız hava aracı kullanmaya başlayacak ve bu da bu alandaki tasarımcılara ihtiyacı arttıracaktır. Müşteri memnuniyeti, uçuş güvenliği sağlama ve olabilecek riskleri saptama gibi birçok alanda çözümlemeler için insansız hava aracı deneyim uzmanlarına ihtiyaç olacaktır.

Sibernetik direktörü

Sibernetik yönetmenleri vizyonu ileriye taşıma ve kişiselleştirilmiş medya hizmetlerinin yürütülmesinden sorumlu olacaklar. Sibernetik, sanat direktörü ve görsel tasarımda markanın görsel dili olacaktır. Sibernetikler yaratıcı projelerin başlangıcından yürütülmesine kadar ve büyümede etkin bir rol alarak pazarda liderliği sağlamayı amaçlamaktadırlar.

Füzyoncu

Hızlı gelişen teknoloji birçok bilinmeyen yönüyle bazen büyük bir buz dağı gibi önümüzde durur. Yeni teknoloji olan eritmek  (maddeyi katıdan gaz haline dönüştürme), yaşamımızın her alanında yaratıcı seçenekleriyle yer alacak gibi görünüyor. Böylesine bir difüzyonda tasarım işleri temel bir etken olacak.

İnsan organları tasarımcısı

İnsan organları tasarımcıları, bio-genetikte uzman olan ve bir organın tasarlanmasından insana takılması ve kusursuz kullanılmasına kadar geniş bir iş alanına sahip olacaklar. Onlar, hazır kullanımlı veya özel organları baştan sonra tasarlayıp uygulama sürecini yürütebilme yeteneğiyle beraber yazılım ve donanımda derin bilgiye sahip olmak zorunda kalcaklar. Ekipleri yönetmek de onların sorumluluğunda olacak gibi görünüyor.

Akıllı sistem tasarımcıları

Akıllı sistem tasarımcıları belirli nesneleri veya deneyimlerini tasarlamayacaklar daha çok tasarım çözümlemeleri için sistem yazılımlarını yazacaklar. Tasarımcıların ürünlerini yaratabilmek için gerekli tüm alt yapı çalışmalarını sağlamak üzere yazılımsal çözümler üretirler.

Sanal gerçeklik tasarımcıları

Sanal gerçeklik (3 boyutlu) tasarım, henüz tamamlanmamış ve üretimi yapılmamış bir yapının en gerçekçi ve gerçek hayatta uygulanabilir şekilde görselleştirilmesi işlemidir. Sanal gerçeklik tasarımcısının başarısında vazgeçilmez olan bu önemli iki unsur dışında dikkat edilmesi gereken hususlar, ölçülerin doğru olması, doğru aydınlatma ekipmanlarının seçilmesi, hazırlanan objelerin en gerçek materyallerle gerçek hayattaki karşılıklarına uygun olarak hazırlanması gibi uzayıp gider. Bu sebeplerden dolayı sanal gerçeklik tasarımı ciddi bir uzmanlık gerektiriyor. Oyun dünyası veya film endüstrisi gibi alanlarda sanal gerçeklik üzerine kurulan ürünler için sanal gerçeklik tasarımcılarına çok ihtiyaç olacak.

Tüm bu yaptıklarımız Google’nin gelişmesine de tabi ki katkı sağlıyor. Yapılan aramalar, bunun sonucunda gidilen sayfalar ve elde edilen şeylerin hepsi Google’nin daha iyi anlamasına ve sonuçlar getirmesine fayda sağlıyor.

İşte bu gelişmelerin bir sonucu olarak Google artık bir insan gibi sorguları anlıyor ve ona göre çözümler getiriyor. Bunu Google blogunda paylaşılan bir örnekle açıklayalım.

Sorumuz şu: “Angels beyzbol oyunları serisini kazandığı sırada Amerika’nın başkanı kimdi?”

Aynen karşınızda bir insan varmış gibi sorabilirsiniz hatta, mikrofon özelliği ile direkt sesli bile sorabilirsiniz. Siz bunu sorduğunuz zaman arka planda tıpkı insan beyni gibi çözümlemeler yapılıyor.

• Başkanların listesi
• Ülke
• Beyzbol takımları
• Dünya kupası kazananı
• Tarih
• Sonuç (Bir Bush olması çok da şaşırtıcı değil tabi)

Aslına bakarsanız Google’nin web aramasında bu tür bir sonuca ulaşmak tabi ki zor değil ama bunu Google’nin mobil uygulamasında gün içinde herhangi bir şey için yapmak oldukça eğlenceli ve çözüm odaklı olacaktır.

Yeni arama dünyasında internet sitelerine girip cevaplar bulmak zorunda olmayacağımız kesin. Artık kesin sonuçları Google bizimle paylaşacak.

Google can now answer complex questions too. "What was the GDP of Turkey when Tarkan was born" pic.twitter.com/q4DWzRAQ6Z

— Huseyin Savas (@hsavas) November 16, 2015

Yani tanıtım videosundaki gibi “günün en önemli öğünü” diye sorduğunuzda “kahvaltı” cevabının gelmesi, geleceği bizler için özetliyor sanırım. Robotlarla konuşmaya hazır mısınız?

Basitçe söylemek gerekirse, Raspberry Pi çocuğunuzun hayatını değiştirebilir.

Sizi ikna edecek beş nedeni aşağıda açıklıyorum.

Raspberry Pi Bilgisayarların LEGO’sudur.

Çıplak bir Raspberry Pi boardı çocuğunuzu çok eğlendirecektir, ama onları açıkta duran bir devre kartıyla baş başa bırakacak, ki bu durum bir kasa ile halledilebilir. Eşit ölçülerde bir kasa yapmak iyi bir fikir olacaktır.

kano.me adresinden 100 Dolar karşılığında alınabilen Kano kiti çocukların monte edebilmesi için tasarlanmış. Çeşitli renk seçenekleri bulunan plastik kasalar Raspberry Pi’nin B+ modeline oturacak biçimde yapılmış. Kablosuz dongle ve kablolar parlak renklere sahip ve Kano İşletim Sistemi de Scratch gibi araçlar yardımıyla kullanıcının dikkatini kodalama ve yazılım oluşturmaya odaklayacak şekilde tasarlanmış (Kano OS bedava olarak download edilebilir).

Eğer ekstra kit için para ödemek istemiyor ama üzeride Kano lezzeti olan işletim sistemi fikri hoşunuza gittiyse, bunu www.kano.me/downloads adresinden ücretsiz olarak indirebilirsiniz.

Otomasyon Geliyor ve Her şeyi Değiştirecek

Çocuklarınızın bilgisayar kullanmasını ve bilgisayarın önemini kavramasını istiyorsunuz. Çocukları otomasyon ve yazılım geliştirme dünyasına hazırlamak, öngörülü bir tedbir olmanın yanında, onlara ilerleme ve önemli beceriler kazanma şansı vermek anlamına geliyor.

Mavi yakalı işlerin her geçen gün otomasyona yerini bıraktığı bir dünyada; vasıf gerektirmeyen, zorlayıcı ve tehlikeli işleri robotların devraldığı bir dünyada, bu makinaların nasıl çalıştığını ve onları nasıl programlayıp onaracağını bilmek önemli bir iş kolu haline geldi.

Otomasyonun bu ilerleyişinin 2030’a kadar tamamlanacağı hesaplanıyor. 2015’te doğan çocuklar, evsel ve endüstriyel robotlarının egemen olduğu bir dünyada okullarından mezun olacaklar. Başaka bir bölüm okuma niyeti bile olsa, yazılım geliştirme ve bilgisayar temeline sahip olmak tıpkı matematik gibi gündelik hayatta vazgeçilmez bir önem kazanacak.

Raspberry Pi Oyuncakları Seviyor

Pi’yi LEGO ile kıyasladık. Bu popüler yapı parçaları bir Raspbeery Pi kasası oluşturmak için de kullanılabilir. Hatta resmi olmayan LEGO stili kasalar bile satın alabilirsiniz. LEGO Mindstorms kits ile entegre olabilen Pi, 169.99$’a alınabilen oldukça başarılı BrickPi Kickstarter project ile robotik bilgiyi yeni bir düzeye taşıyor.

Ama daha somut bir şey istiyorsanız, aşağıdaki videoda göreceğiniz gibi, Pi’yi model trenlerle de kullanabilirsiniz:

Aynı şekilde, Scratch programı bir Scalextric yarış pistini kontrol etmek için kullanılabilir:

Sunucuları ve Kişisel Güvenliği Anlamak

Bilgisayar sektörünün kilit öğelerinden biri de sunucunun oynadığı roldür. Gelişmiş ülke insanlarının iletişime dayalı hayatlarında, web sayfası, müzik, çevrimiçi oyunlar gibi istediğimiz bilgileri bize gönderen uzak bilgisayara sunucu diyoruz.

Sunucu-istemci ilişkisini pratik örnekler vermeden anlatmak zor olabilir. Raspberry Pi bunu anlamamızı kolaylaştırıyor. Çocuklar Pi kullanarak kendilerine ait ilk web sayfaları tasarlayabilir veya bir ev sunucusu oluşturabilir. Hatta evde kablosuz olmayan bir yazıcınız varsa, Pi’yi bir yazıcı sunucusu olarak bile kullanabilirsiniz.

Raspberry Pi ile Uzay Yolculuğu Mümkün

Dış uzaya gitmek ister miydiniz? 1950’lerden beri (belki daha öncesinden) yıldızlara ulaşmak çocukların hayallerinden biri. Ama roketlerin insanlı uçuşlar için ne denli güvenilir oldukları geçtiğimiz 60 yıl boyunca sürekli sorgulanan bir konu olageldi.

Hem NASA için hem de amatörler için akıllıca bir seçenek uzaya insansız görevler düzenlemek. Fakat, bir Raspberry Pi LEGO’yu Ay’ın yüzeyine indirmeyi (henüz) düşünemeyeceğimize göre, bunlardan birini dünyanın yakın yörüngesine göndermesi için çocuğunuzu teşvik edebilirsiniz.

Yukarıda, Raspberry Pi’nin uzaya başarılı bir şekilde fırlatılışına ait videoyu görebilirsiniz. Bu görevde bilgisayar için bir izolasyon kutusu (oralar soğuk oluyor!) ve bir meteoroloji balonu kullanılmış.

Bize göre, çocuğunuza bir Raspberry Pi almak için sadece bir neden yeterli. Bu beş nedenle ise, kararınızı kesin vermiş olmanız lazım!

Facebook bu uygulamasına ‘Photo Magic’ adını verdi. Uygulama ile fotoğraf çektiğinde yüz tanımlama sistemini kullanarak çektiğiniz fotoğrafta hangi arkadaşlarınız varsa onlarla kolayca paylaşmanızı sağlayacak. Uygulama gelecek hafta içinde Avustralya’da iOS ve Android platformlarında test edilmeye başlayacak.

Uygulama konsept olarak Facebook’un bu senenin başlarında yayına aldığı ‘Moments’ uygulamasına benziyor.

Diyelim ki bir grup arkadaşınızla partidesiniz ve fotoğraf çekindiniz. Uygulamayı aktif hale getirdiyseniz fotoğraf çektikten kısa bir süre sonra çektiğiniz fotoğrafı arkadaşlarınıza göndermek isteyip istemediğinizi soran bir push notification alıyorsunuz.

Photo Magic uygulaması Facebook’taki arkadaş etiketlemede kullanılan yüz tanımlama sistemini kullanacak. Moments uygulaması da aynı teknolojiyi kullandığını da ekleyelim.

Birçok yüz tanımlama sisteminin karşılaştığı gizlilik problemine Facebook güzel bir yöntem bulmuş. Ben kendi Facebook hesabımdan yüzümün tanımlanmasını istiyorum veya istemiyorum diyebileceğim. Eğer istemiyorum dersem arkadaşlarımın çektiği fotoğraflarda benim yüzüm tanımlanmayacak.